SINNEKIP 's Fazanten

 

http://www.sinnekip.nl/index.html

filmpjebeetjebalts.wmv

http://www.sinnekip.nl/kippen.htm

http://fazant.startpagina.nl

 


                       

   Klik hier om naar mijn gastenboek te gaan

   


 

                                                                                                                                                                                    laatste wijziging 25/01/15

 

elliothaan.JPG (1227606 bytes)elliothaan2.JPG (1301725 bytes)achterdakpan.JPG (1244557 bytes)haanhen2.JPG (1299897 bytes)haanhen3.JPG (1351352 bytes)haanhen.JPG (1448297 bytes)henhaanvaag2.JPG (1351361 bytes)henvlucht.JPG (1219980 bytes)

 

Welkom op Sinnekip's fazanten. De naam Sinnekip is een bijnaam die ik gekregen heb op de middelbare school. Sinnekip is een verbastering van mijn achternaam en mijn hobby, de kip. Het is begonnen met kippen. De eerste uitbreiding is de aanschaf van de fazanten. De mooiste die ik kon vinden was de Elliot fazant. Daarna de Satyr Tragopaan erbij gekocht. In 2011 een vijver gemaakt met vliegende roodschoudertalingen.

2015

Ik ben gestopt met het fokken van Elliotfazanten. De nieuwe haan heeft het loodje gelegd. Wel beetje merkwaardig, zijn benen kregen gezwellen en groeiden daaardoor zo krom dat hij amper meer kon lopen. Met de paring werd het dus niks. Ik weet hoe kalkpoten eruit zien en dit leek er ook wel wat op maar kwamen naast het kalkachtige ook gezwellen, zowel harde al zachte gezwellen. Ik heb hem maar afgemaakt en daarna liet de huid/korst zo los van het been met nogal wat pus eronder. Zelfs het bot had vergroeiingen, het leken wel houtknoesten maar dan van bot. In de boeken niet echt iets gevonden wat erop leek, totdat ik op internet wat vond over botkanker bij honden en röntgenplaatjes erbij en dat leek op de botvergroeiingen die ik zag. Het bot van de hakken was doorgegroeid in een punt, net een spoiler van een auto. Had beter even een foto kunnen maken, bedenk ik me nu te laat dus. Ik ga volgend jaar doodgewone bosfazanten proberen. Die zijn wellicht beter opgewassen tegen het klimaat in het hoge noorden. Het vele gesnotter zette mij daarover aan het nadenken. Misschien is het hier gemiddeld te nat voor de Elliot om het echt goed te doen. Een bosfazant is denk ik wat meer gewend aan ons klimaat na de introductie door de romeinen.

2014

Een nieuw stel Elliotfazanten in’t hok. Aan het begin van het jaar een nieuwe hen gevonden die na een paar maanden de mij bekende symptomen begon te krijgen. Vaak met de ogen dicht stilletjes in een hoekje en regelmatig gapen. Ik had het daarmee eigenlijk wel opgegeven, want na veel zoekwerk is mijn conclusie dat het aspergilosis is, een schimmelinfectie van de luchtwegen. Hier schijnt nauwelijks iets aan gedaan te kunnen worden. Een fazant kan hier best lang mee leven maar bij verminderde weerstand kan het plotseling omslaan in een dodelijke afloop. De luchtzakken raken vol met troep en terwijl de luchtpijp niet eens s zo verstopt lijkt toch  een desastreuze afloop. Toch maar weer eens gegoogeld en waarempel ik kom wat interessants tegen. Een of ander onderzoek naar het effect van zuren in het drinkwater op het verloop van een bacteriële infectie van de luchtwegen van vogels.  Blijkbaar heeft zuur een positief effect op de ademhaling bij bacteriële en viraal gedoe in de ademhalingsorganen (luchtpijp en luchtzaken e.d.) Teveel is natuurlijk ook niet goed, want dan is het te vies om te drinken. Ik  heb dus een maand ofzo bij het drinkwater (ongeveer liter) een scheut azijn erbij gedaan, ik denk ongeveer een opscheplepel vol. Mirakels nog aan toe, het werkt. De symptomen zijn volledig verdwenen en ze hipt weer gretig op zoek naar wat te peuzelen door het hok. Met vertrouwen de toekomst  tegemoet ziend, een nieuwe fazantenhaan gekocht voor 40 euro in Hoogkerk. Ik kijk al uit naar het broedseizoen van 2015 want in 2014 is het voor de Elliot niet meer gelukt door de dood van  ouderdieren. Met de matadorbroedmachine is het ook afgelopen. Met een nieuwe ventilator van een ander werk is de warmteverdeling in de machine niet goed en de digitale thermostaat is nu net zo wispelturig als een ethercapsule. De portemonnee maar getrokken voor een MS90 met digitale thermostaat en digitale hygrostaat met automatische vochttoevoer. Dat gaat hartstikke mooi. Veel eendeneieren, een kievitsei en tragopaneneieren erin gehad. Zeer tevreden tot nu toe. Alleen de tragopanen is hetzelfde liedje als voorgaande jaren. Te natte, te grote en dode kuikens in de dop en afgestorven kiemen. Met de bevruchting gaat het redelijk, iets meer dan de helft. De eerste eieren zijn meestal wel bevrucht terwijl de laatste dat niet zijn. In april en begin mei heeft de haan er nog wel zin in maar eind mei en juni is het toch wel over dus. Voor het te weinig verdampen van vocht uit de tragopaneneieren heb ik denk ik wel een reden bedacht. Mijn theorie is dat de schaal zo poreus is dat de vliezen veel te snel uitdrogen in een ventilator/slaglatten-broedmachine. Het viel mij op dat de schaal heel makkelijk te verkruimelen is maar dat het eivlies nogal dik en taai was na verloop van de broedtijd. Door een autobandvlies gaat geen vocht meer en blijft het kuiken dus veel te nat. Er was niks mis met de luchtvochtigheid in de machine. Met een digitale hygrostaat met digitale aanduiding van de vochtigheid en twee hygrometers ter controle, kan ik daarvan wel uitgaan. Wel de temperatuur heb ik denk ik wat te laag gehad uit angst voor kromme tenen. Is toch een groter gevaar voor fazanten dan voor kippen en eenden. In een vlakbroedmachine met stille lucht kan de luchtvochtigheid ook laag worden gehouden maar met die van mij met ethercapsule blijft de temperatuur mij niet constant genoeg. Misschien kan ik de matador voorzien van een piepschuimbehuizing en die gebruiken als vlakbroeder.

   

2013

Het jaar begon warm. Er kwam al weer leven in mijn druivenplanten. Toen kwam de kou weer terug. Veel druivenstekken zijn kapot gevroren. Ook de fazanten kwamen maar niet op gang. De Elliots zijn normaliter in een voorspelbare periode weer "in de mood" en kan ik weer eieren verwachten vanaf de derde week van maart. Niet dus. Er kwam ook niks op gang, ook niet toen de kou was verdreven. Een maand later was er het 1 eerste en tevens laatste ei van dit seizoen. Het was wat aan de kleine kant, maar toch maar in de broedmachine. Het was helaas onbevrucht. Mijn hen is niet meer de oude dit jaar. Steeds verkouden en niezen. Natuurlijk diverse kuurtjes er tegenaan gegooid. Nog een wormenkuur tegen wellicht gaapwormen, niets hielp. Dan voel je het op een moment gewoon aankomen. De fut is eruit en ik zie op een ochtend de hen ziekig in het binnenhok zitten, daar zit ze dus anders nooit. De volgende dag overleden op 7 jarige leeftijd, dat is middelbare leeftijd en had nog best wat legjaren voor zich moeten hebben. Nu heb ik dus alleen nog een Elliothaan. Ik heb mijn twee Modena-Scietti-duiven erbij gedaan. Dan is er wat meer leven in het hok. Bij de Satyrs ging het wat beter met de eieren. Er waren zowaar 4 bevruchte eieren van de 4 die ik er in had gedaan. Maar ja, dan moet je wel een betrouwbare broedmachine hebben. En ja hoor, weer is de ventilator in de Matadorbroedmachine kapot gegaan als ik er net even niet bij ben....zucht... Ik heb nu een ventilator van een ander merk gekocht op de Noordshow, van MS-broedmachines. Nog niet erin gezet maar dat lijkt mij geen probleem. Deze ziet er veel robuuster uit, dat lijkt mij wel goed. Ik broed namelijk best wel lang achter elkaar, dus meerdere broedsels achter elkaar. Blijkbaar ben ik een machine nodig die wat meer kan hebben. In 2014 geef ik deze machine de laatste kans. Als er maar iets mis gaat, flikker ik hem de container in en koop ik een betere machine. Ik ben het wel zat zo ongeveer. Nu is mijn Elliothen ook nog dood gegaan en ga ik dus op zoek naar een vervangster. Dat valt niet mee. Op marktplaats en in het aviornisblad en in het blaadje van aviornis Groningen/Drenthe heb ik nog geen vervangende hen gevonden zonder een wereldreis daarvoor hoeven te maken. Jammer hoor, het is zo'n mooie soort. Misschien heeft iemand er voor mij eentje te koop, zet dat maar in het gastenboek. 

Dit jaar een vijver erbij gemaakt en een perk ingericht voor Pommerse eenden. Niet Aviornis waardig eigenlijk, maar toch mooi genoeg om te houden dacht ik zo. Het zijn geen raszuivere exemplaren, zo zijn ze mij ook niet verkocht hoor door Rijk Achterberg. Wat heeft hij een keuze zeg, tjongejonge. Alleen ik moet natuurlijk net het soort hebben dat hij niet had op het moment dat ik er was maar wel wat er nog wat op leek. Een zwarte eend met een wat te lange borstvlek en een een woerd die helemaal zwart was. Ik heb er dit jaar 13 jongen van gekregen met een deel via de broedmachine en een deel met de eend zelf. Dat laatste ging prima. Ik had gegokt dat eendeneieren en eieren van de tragopaan best tegelijk in de machine kunnen ondanks waarschuwingen op internet over gevaarlijke gassen die eendeneieren afgeven en niet schadelijk blijkbaar zijn voor eenden en wel voor andere niet watervogels. Dat leek mij wat tegenstrijdig en merkwaardig. Het kan dus best want de eenden kwamen prima uit en ook de tragopaneneieren gingen goed in die weken. Ik heb wel trouwens veel gelucht, dat hoort zo bij eenden. Omdat de eieren regelmatig wat moeten afkoelen, dat is beter voor de ontwikkeling van de eieren. Nadat de eenden uit waren gekomen, zouden de eieren van de tragopanen er nog een week in moeten zitten, maar de ventilator begaf het wederom zoals ik hierboven al ergens had getypt. Vorige jaren heb ik geen jongen gehad van de Satyrtragopanen door vaak onbevruchte eieren, afgestorven eieren, door in de dop enzovoorts. Het verbaasde me dat het dit jaar, wat de ontwikkeling van de eieren betreft, zo goed ging. Misschien is het afkoelen/luchten van die eieren ook wel goed. Dat ga ik dus volgend jaar weer zo doen. Misschien ook weer met eendeneieren erbij. Van de Elliothaan zie ik nog geen eieren afkomen, dat zou dan ook wel de krant halen denk ik. 

2012

Naar aanleiding van een vraag in het gastenboek even kort over het geluid van de Elliotfazanten. Je hebt gegarandeerd geen probleem met de buren wat geluid betreft. Ook in het balts/broedseizoen hoor je ze amper. Met amper bedoel ik dat je ze zachtjes hoort klokken op een paar meter afstand, de meeste tijd maken ze geen enkel geluid. Paar keer per dag zit de haan de hen achterna met zijn gebalts en dan hoor je een paar seconden wat angstig gepiep van de hen maar dat stelt ook niets voor op een afstand van 5 meter.

Het eerste ei dit jaar was op 24 maart gelegd. Daarna nog negen waarna ze eindelijk bleef zitten op het nest. Ik ben benieuwd wat het wordt. Ik had ze als experiment gewoon laten liggen, dus toch een paar nachtvorsten eroverheen. Gelukkig is het nest overdekt met een omgekeerde speciekuip en daarin een gedeeltelijk ingegraven houten bakje met wat zand en houtkrullen en kleine takjes die zij zelf heeft toegevoegd. Het eerste legsel van mijn Satyr Tragopaan had ik in de broedmachine gedaan. Maar na bijna drie weken kan ik nu met zekerheid zeggen, na het schouwen en uiteindelijk openen van de eieren, dat alle eieren onbevrucht waren helaas. Daarom hoop ik dat het lukt met het natuurlijk broeden van de Elliot en met de haan in het hok erbij. Het is tijdens het broeden vrijwel gedaan met het gebalts en gejaag van de haan. Het lijkt erop dat hij het expres rustig aan doet tijdens de broed. Ik zit nog te twijfelen of ik de haan erbij laat als de kuikens uit komen volgende week. Ik denk dat ik hem het voordeel van de twijfel geef.

Helaas is het natuurlijk broeden geen succes geworden. Alle eieren waren bevrucht, dat was zoals gewoonlijk goed gedaan. De helft van de eieren zijn in verschillende stadia van het broedproces afgestorven. Dat is eigenlijk teveel. Ik heb al vaker het vermoeden gehad dat deze hen niet goed broed. Te vaak pauzeren is mij niet opgevallen. Ik heb wel een paar keer tijdens het pauzeren de eieren gevoeld en gemerkt dat ze bijna  koud aanvoelden. Misschien zit ze gewoon te hoog of gaat ze er te lang af als ik het niet in de gaten heb. Ook het aanpikken van de eieren ging niet in 1 dag maar in 3. De derde dag kon ze niet langer zitten en ging met enkele kuikens van het nest af. De resterende eieren heb ik in de broedmachine gelegd. De volgende dag vond ik de hen zenuwachtig heen en weer lopend in het hok en twee kuikens koud en de derde nog net in leven. De eieren die ik in de broedmachine had gelegd kwamen ook niet vlot uit en heb ik de 4e dag uit het ei gehaald. Aan het eind van de vierde dag lag het laatste natuurlijke kuiken ook dood in het hok, toch teveel verzwakt door de kou. Door mijn eigen stomme schuld heb ik ook de laatste twee kuikens uit de broedmachine verloren doordat zij toch over een omheining waren gesprongen. De vleugels groeien toch behoorlijk sneller dan bij kippekuikens. Ik had de voerton tegen de muur aan staan. Deze ton heeft afgeronde randen, zodat er wat ruimte zit tussen de ton/vloer/achterwand. Precies in dat gaatje was een kuiken gekropen en was klem komen te zitten en dus verkleumd zo ver van de verwarmingslamp. Het tweede kuiken was er gewoon maar naast gaan liggen en dus ook dood gegaan. Volgend jaar gaan alle eieren in de broedmachine en zeker niet weer onder deze hen. Ook de legsels van de tragopanen waren op een enkele na onbevrucht. Helaas is dat bevruchte ei ook afgestorven. Mijn  roodschoudertalingen hadden er dit jaar geen zin in, wel leggen maar niet broeden. Ik heb de eieren maar weggegooid omdat ik toen nog vol goede moed was. Oh ja en mijn broedmachine is ook nog kapot, de ventilator doet het niet meer. Een superseizoen gehad dus, NOT. De twee personen die mij via het gastenboek hebben gevraagd naar jonge Elliots moet ik helaas teleurstellen. Volgend jaar doe ik zeker weer een poging maar dan met de broedmachine. Ondanks dit treurige verhaal is er nog veel te genieten tot het volgende broedseizoen.

2011

Het eendenhok is klaar met talingen erin en het hok van de Elliots is overspannen met net in plaats van gaas. Dat bevalt me wel eigenlijk. De hennen worden nog wel nagejaagd maar ik zie toch veel minder beschadiging. In de loop van de tijd heb ik mijn hok steeds voller met planten. Meest niet bladverliezende planten. Rhododendrons en skimmia's en glansmispel en nog wat hogere struiken met van eenzelfde dikke bladen. Aanbieding bij Tuinland, weet niet meer wat het is. Het blad van mijn planten lijkt mij niet lekker voor de fazanten, maar ze pikken het in de winter er toch af zover ze kunnen reiken. Ach ja, de planten staan er niet voor mij maar voor hun, dus als er af en toe een plant het leven laat, jammer dan. Ik heb inmiddels nogal wat stekjes gemaakt van skimmia's en rhododenrons. Is voor de langere termijn want het duurt nog wel even voordat ik ze in de hokken kan zetten. Het lijkt mij het handigst er struiken in de zetten die zeker hoger zijn dan een halve meter. Dan blijft er toch wat blad aan zitten waar ze minder goed bij kunnen. Het valt mij op de haan dit jaar wat rustiger is geworden in vergelijking met voorgaande voorjaren. Zal wel ouderdom zijn. Ik heb twee aparte zitstokken in de buitenren gemaakt zodat de hennen op hun vlucht van de ene naar de andere kunnen vliegen en vice versa. De haan rent er achteraan en hupt dan onder de stok wat op en neer. Als de dames niet in zicht zijn, rent hij ook wel eens door het hok en staat dan stil en wappert met zijn vleugels. Het geluid lijkt wat op dat van een helicopter, veel zachter natuurlijk. In het weekend voer ik ze 's avonds wat graan. Daarna krijgt de haan meestal ook een hitsige bui en pronkt en jaagt er op los. Blijkbaar heb ik heel lekker graan want van de fazantenkorrels (Garvo pride) merk ik geen directe aanleiding tot gejaag. Op 23 maart heeft de oude hen het eerste ei gelegd en ze legt om de dag. Haar dochter is op 1 april begonnen te leggen, ook om de dag. De oude hen legt iets donkerder eieren dan de jonge hen. Ik had een mooi broedplek gereserveerd. In een omgekeerde speciekuip met een ingang erin gesneden. De binnenkant is dan wat zachter dan een hokje van bakstenen en dakpannen. Geen interesse te bespeuren. De eieren worden er een meter naast gelegd in een kuiltje onder de kerstboom van afgelopen jaar. De natuur wint het dus van het gemak. Ik denk het dat het gevoel van opgesloten zitten ze tegenhoudt, daarom zitten ze liever niet in het binnenhok terwijl die groot genoeg is. Ik doe nu ook niets met de eieren. Ik zit te wachten op eieren van mijn satyr tragopanen. Op 4 april lag er een windei bij de tragopanen, kapot natuurlijk. Op 5 april zag ik de hen een nestkuil maken onder  een struik in plaats van in het nest in het binnenhok. Ze overnachtte ook in de nestkuil. Vandaag nog geen ei gevonden. 

 

2010

In de kerstvakantie heb ik het binnenhok voor de tragopanen gemaakt. In de kou en de sneeuwbuien. Zal wel een beetje voor gek zijn verklaard door buurtgenoten die lekker binnen zaten om het winterse weer te ontvluchten. Watjes. Binnenhok is 2m bij 1.25m en ongeveer 1,7m hoog van rabbatdelen met een schuin dak van lichtdoorlatende kunststof golfplaten. Geen transparante platen gedaan, volgens mij wordt het dan zomers veel te warm in het hok. Zitstokken op 1,2m hoogte en 9 cm breed. Lijkt nogal breed, maar ze hebben ook behoorlijk grote poten met lange tenen. Met brede zitstokken blijven ook lange tenen onder de veren als ze op stok zitten. Stel dat je dunne zitstokjes gebruikt, dan grijpen de tenen om de stok heen en zitten dus de toppen van de tenen niet warm in de veren maar open en bloot onder de stok. In januari heb ik een koppel satyr tragopanen van 2009 gekocht bij Henk uit Ruinerwold voor 100 euro per stuk. Dat is vrij normale prijs en voor mij een voordeel dat het niet al te ver rijden is. Ik heb er nog geen nestkast in gemaakt omdat ze pas na twee jaar geslachtsrijp zijn. Ga er nog wel binnenkort eentje maken, je weet maar nooit. Een mooi bakje van hout ga ik timmeren en net even lager dan de zitstokken ophangen. Ze moeten het niet zien als overnachtingsplek. Vandaag 24/3 het eerste ei van de Elliotfazanten. Ik ga er niks mee doen. Ik hoef niet persé kuikens, dus kan ik de hennen wat laten oefenen. Als het niks wordt, jammer dan. Het hok was nog niet af of ik had al ideeën voor een nieuw project. Ik ga van mijn oude kippenhok het dak aan een kant opkrikken tot ongeveer 2m. Dan maak ik daar een binnenhok voor eenden. Eenden kunnen echt niet zonder water schijnt het. Het heten ook watervogels dus lijkt het mij aannemelijk dat het ontzien van zwemwater niet echt wordt gewaardeerd. Ik maak een vijver van 4m lang en 1,2m breed en 0,5m diep. Wel rubberfolie, dat is wat duurder dan vijverfolie maar wel veel duurzamer en slijtvaster voor de scherpe eendennagels. Dan een omranding van twee rijen stoeptegels. Het buitenhok met daarin de vijver ga ik omheinen met goed stevig gaas. De bovenkant niet met gaas maar met een net. Dat lijkt mij beter voor de eendenkoppen bij het van schrik omhoog vliegen. Ik kom er nu toch echt zelf achter dat de Elliotfazanten nogal wat schade oplopen in het broedseizoen door het opvliegen tegen het gaas aan de bovenkant. Ik zie nogal eens een bloedige kop en later korsten op de koppen van de dames. Ik zit er sterk aan te denken het gaas er aan de bovenkant weer af te halen en te vervangen door netten. Dat gaas kan ik dan weer gebruiken voor de zijkanten voor het eendenhok. De mooiste eenden die ik tot nu toe gezien heb, vind ik de roodschoudertaling. Leuk klein schattig eendje dat amper lawaai maakt. "Gewone" eenden maken denk ik wat teveel lawaai, moet toch wat rekening houden met de buurt. Woensdag 14 april was het eerste ei gelegd door de Satyr tragopaanhen. Gelijk in het eerste jaar dus al een ei. Weet niet of het bevrucht is, heb de haan niet zijn ding zien doen.We zijn een week verder maar nog geen tweede ei. Nog een week later een tweede ei en dat was tevens de laatste. Ik heb ze uitgeblazen voor mijn eierverzameling. 

 

2009

Het hok is inmiddels al aardig vol aan het worden. Drie kleine kerstboompjes van 5 euro per stuk, een breedgroeiende conifeer en een grote kerstboom. Die laatste is overgebleven van de kerst, had ik met kluit gekocht. Twee weken in de bijkeuken laten staan waar het wat koeler is, tussen wat vorstperiodes in in het hok gezet. Ik maak eerst een gat in de grond tot aan de gewone grond dan een paar beste scheppen compost en even doorspitten/mengen van grond en compost. De plant/boom erin, goed aandrukken/aanstampen en bedekken met geel zand. Rond de voet van de stam wat bakstenen neerleggen anders graven/pikken de fazanten er misschien teveel in. Het is mij opgevallen dat mijn fazanten nauwelijks in de grond krabben in tegenstelling tot kippen. Het graafwerk gaat het meest met de snavel en toch redelijk diep, af en toe maak in de kuilen weer vol en ff aanstampen. In het binnenhok een mooi legbakje gemaakt, met een dakje erboven. Prachtig hoor, dacht ik zo. Zaterdag 21 maart was ik in de tuin wat klussen en op een gegeven moment zag ik de hen niet meer, eigenlijk al een tijdje niet. Binnen gekeken, ook niet. Ja hoor, madam zit in één van de schuilhutjes. Een bouwsel van bakstenen in een u vorm met wat dakpannen erop. Ze had een mooi kuiltje gemaakt waar ze maar in bleef zitten. Voor mijn gevoel uren, maar dat zal wel niet zo zijn. Goed in de gaten gehouden en aan het eind van de middag het eerste eitje. Net een crèmekleurig krielei met een beetje spitse punt. Ik heb het ei er snel uitgehaald en voorzien van nummer en datum. Op internet wel eens gelezen dat de Elliot wel eens een eitje lust, ook in het wild schijnt het. Ik heb inmiddels 5 eieren. Ze legt om de dag een ei, eind van de middag dus niet 's morgens zoals kippen meestal doen. Door de week ben ik aan het werk, dus ben er niet altijd bij als er wordt gelegd. Tot nu toe blijft de haan wel van de eieren af. Ik bewaar de eieren in de kelder, daar is het constant 9 á 10 graden Celsius en 65/70 procent luchtvochtigheid. Ideale plek voor eieren. Na 6 eieren heb ik de volgende 2 eieren enkele dagen in het nest laten liggen in de hoop dat de hen broeds zou worden. Niks dus, dan maar in de vlakbroedmachine anders worden de eerste eieren te oud. De eerste zes eieren erin gedaan met een temperatuur van ongeveer 99 graden Fahrenheit en een luchtvochtigheid van 50%. Bij kippen is de temperatuur in een vlakbroedmachine 100 á 101 graden. Mijn broedmachine is een oudje die ik niet helemaal vertrouw. Laatste keer kwartels voor de buurman uitgebroed, allemaal kromme poten en tenen door te hoge temperaturen, alle acht af moeten maken. Dat wilde ik voorkomen door de fazanteneieren wat aan de koele kant te gaan zitten. Uitschieters naar boven van een paar graden incidenteel is dan niet zo heel erg.

De hen bleef maar leggen en niet zitten. De volgende acht eieren ook maar in de broedmachine erbij gedaan, totaal dus 14. Hen bleef leggen, heb de eieren maar in haar nest laten liggen. Ze heeft er nog zes gelegd waarna ze eindelijk ophield en geprobeerd heeft ze te bebroeden. Ze moet nog veel leren. Ik kon regelmatig een ei eronder zien uitsteken, terwijl het makkelijk zou moeten passen. Af en toe is geen ramp maar als er vaak wel een ei te zien is, wordt de gemiddelde temperatuur te laag en komen de kuikens niet of laat uit. Krijg je ook grote kuikens die moeite kunnen hebben met uitkomen. Er verdampt te weinig water waardoor de kuikens te klef blijven en met moeite de eierdooier kunnen opnemen/intrekken. Achterlijf is dan te zwaar. De helft is niet uitgekomen van de eieren onder de hen. De eerste ochtend na de eerste nacht lag er eentje dood op de kop in een hoekje.  Dat komt door dat dikke achterwerk, de andere twee kuikens hadden er ook last van. De hen ging wat rondscharrelen maar de twee konden niet volgen en lagen er steeds verkleumd bij. Heb ze er maar bij weggehaald en onder de warmtelamp gezet. Eigenlijk was het kansloos. De tweede was de volgende dag dood en de derde de dag daarop. De laatste stonk wat dus ik ga uit van een ontstoken eierdooier. Eigenlijk ook weer een gevolg van een te koude temperatuur.

Met de eieren in de broedmachine ging het stukken beter. De haan heb ik nooit de hen zien treden en ik was opgelucht toen na een week bleek dat van de eerste zes er vijf waren bevrucht. De tweede serie van acht waren allemaal bevrucht. Van drie eieren waren de vruchten afgestorven. Twee kuikens hadden wat moeite om uit te komen en ik kon het niet laten deze te helpen. Bij kippen gaat het soms goed, soms ook (gelijk of na een paar dagen) fout. Ik had vier oudere kuikens en zes jongere kuikens. Na een week gingen er twee toch nog dood. Na vier weken heb ik de twee groepjes bij elkaar gezet zonder problemen. Een van de kuikens liep wat mank. Na een week zag ik zijn poot een beetje gek uitsteken. Het pootje bleek krom en verdraaid te groeien. Na nog een week heb ik die maar afgemaakt. Na twee maanden kwamen de eerste kleuren door de veren. Ik vind het nog wat lastig om snel de hanen en de hennen te herkennen, komt door de onervarenheid met fazanten denk ik. Het werd steeds duidelijk totdat ik het zeker wist. Ik had 4 hanen en 3 hennen. Ik wilde één hen houden om bij de ouderdieren te zetten. Niet voor de fok natuurlijk, maar om de aandacht van de haan niet steeds op één hen te laten rusten. Hij zat haar steeds maar op te jagen waardoor de hen vaak het hele hok door fladderde tot bloedens toe van haar kop. Via marktplaats heb ik 3 hanen en 2 hennen verkocht, twee hanen voor 35 per stuk en 60 euro voor een trio. Ik heb mijn investering terug verdiend. Is grote onzin natuurlijk, het is mijn hobby dus het mag best wat kosten. Ik fok niet om er aan te verdienen, mocht het wat opleveren dan is dat mooi meegenomen.

Eind november ben ik begonnen om mijn hok aan te passen. Ik had een fazantenhok van 4*3,5m. Ik heb het hok verlengd en door twee gedeeld. Dus nu twee rennen naast elkaar van 2*7m. Voor de tweede ren ga ik nog een binnenhok maken. Ik ben van plan hier Satyr Tragopanen in te doen. In het deel dat ik heb toegevoegd heb ik de gewone grond laten zitten. De beplanting doet het in gewone grond beter dan gele grond en goeie beplanting is voor tragopanen nog belangrijker dan voor Elliot fazanten. De kerstboom heeft de overgang van binnen naar buiten weliswaar goed overleeft maar heb hem toch teveel laten verdrogen in de zomer. Deze kerst probeer ik het nog een keer en de keer ga ik de kerstboom wat vaker water geven in het komende jaar, een emmer in de week ofzo.

 

2008

De Elliot fazant, wie kent hem niet. Nou, dat valt me wat tegen. Op internet niet veel te vinden over specifiek de Elliot. Wat kort blabla hoe die er uit ziet, hoeveel eieren die legt en hoe lang de broedtijd is en waar die vandaan komt. Ben niet veel praktische informatie tegengekomen. Zet ik zelf maar wat in elkaar, wie weet heeft iemand er wat aan.

Op 28 februari 2008 mijn eerste span Elliot fazanten gekocht. Voor € 125 bij firma Hoogendoorn in Stolwijk. Google er maar eens heen. Veel keus; watervogels, fazanten, schapen, lama's, konijnen, zangvogels en meer van dat spul en beestenaccessoires. Wel een pokke-eind rijden vanaf Westerbork, maar ik zie het gewoon als een dagje naar de dierentuin. Ze hebben ook kippen maar daar was ik niet zo van onder de indruk. Die maakten een beetje rommelige indruk. Niet al te best in de veren. Te kleine hokken voor sommige kippen. Ik miste naambordjes en prijzen bij de meeste dieren. Ook de zitstokken te dicht bij de achterwand, gaan de staarten van kapot. De watervogels en fazanten zaten er beter bij. We werden goed geholpen (ook van het geld af trouwens), kreeg het advies een middeltje tegen snot bij fazanten mee te nemen. Een beetje vreemd voor een fazantensoort die anders altijd in weer en wind  leeft in de koude bergbossen van China. Kreeg het middeltje met korting mee, voor de zekerheid toch maar meegenomen. Ga gewoon eens kijken, is leuk.

Het buitenhok van gaas en tuinhout is 4x3,5x1,7m (lxbxh). Had het toch wat hoger moeten maken, dan kan je er rechtop in lopen. Hoogte was afhankelijk van het binnenhok dat ik al had. Handige tip van rietdekker Bruins uit Westerbork, maak het buitenhokgeraamte van tuinplanken. Gewone tuinplanken in de lengte doorzagen, scheelt in de kosten. Lijkt eerst wat slapjes maar met geïmpregneerde palen en stevig gaas, dan staat het toch als een huis. Ik bedoel dat vierkante en niet dubbeltje/kwartjesgaas (als je maar even met de knie of voet ertegenaan zit, heb je er al een beste deuk in en die gaat er nooit weer uit). Voordeel van tuinplanken is dat ze veel duurzamer zijn dan gewoon hout, hoeft immers niet geschilderd te worden. Onder de randen van het buitenhok zijn tegels rechtop ingegraven. Dat is om vreemd volk uit het hok te weren en om de fazanten binnen te houden. Als ondergrond ongeveer twee spaden diep geel zand.

Er stonden al wat sneeuwbessen in de tuin waar ik eigenlijk het buitenhok omheen heb gebouwd. Om de struiken heen had ik een maar een beetje grond weggehaald en aangevuld met geel zand. Ik heb de fazanten drie weken maar ze blijven nogal onrustig, vooral de hen. De haan is eerst onrustig maar als ik een minuutje rustig blijf staan, wordt hij rustiger en komt hij wat dichterbij. Ik ga er meer planten bijzetten. Wat groenblijvers. Ik zit te denken aan coniferen met laaghangende takken, die meer in de breedte dan in de hoogte groeien. Het zijn bosbewoners, dan ga ik er maar vanuit dat ze zo onrustig zijn door gebrek aan beplanting. De sneeuwbessen (ook knalbessen genoemd, bedenkt zelf maar waarom) zijn nu nog kaal, dus veel beschutting geeft dat niet. De helft van het buitenhok laat ik open zodat ik vanuit huis de fazanten kan zien. De andere helft wordt "het bos". Naast het buitenhok staan wat grote cotoneasters. De bessen daarvan voer ik af en toe aan de fazanten. Handig van fazanten is dat ze zelf weten wat eetbaar is en wat niet. De bessen van cotoneaster, lijsterbes en vuurdoorn zijn voor ons giftig (niet dodelijk als je een paar bessen eet maar wel grote kans op overmatig toiletbezoek) maar voor de fazanten niet. De haan vindt ze lekker genoeg om wat dichterbij te komen. Als je het niet zeker weet, kan je het gerust proberen door een besje in het hok te gooien. Komen ze er niet snel op af, laat de bes dan maar niet liggen en vergeet die bessen maar. Bij kippen durf ik deze testerij  niet aan, 't zijn toch meer huisdieren dan fazanten dat zijn.